Słońce - u wszystkich ludów jeden z najważniejszych symboli, wiele ludów pierwotnych i we wczesnych wielkich kulturach czczono je jako boga; często przedstawia się je jako wizualną personifikację światła (^światło) i zarazem najwyższej kosmicznej inteligencji, ciepła, /• ognia, życiodajnej zasady; jego codzienny powtarzany od nowa wschód i zachód pozwala mu także stać się symboliczną prefiguracją zmartwychwstania, jak również ogólnie każdego nowego początku. Ponieważ słońce wszystkie rzeczy oświetla tym samym światłem i przez to dopiero czyni poznawalnymi, jest także symbolem sprawiedliwości. Szczególną czcią cieszyło się słońce w Egipcie, widziano w nim ucieleśnienie boga słońca Re (niekiedy w związku lub w ramach identyfikacji z innymi bogami, np. Amunem, Chnumem itd.); Re miał dwie słoneczne barki, w których przemierzał niebo. Bardzo częstymi przedstawieniami słońca są /"skarabeusz z kulą słońca lub (często uskrzydlona) tarcza słoneczna (starcza) z wężem ureuszem (/•wąż). Dalszymi bogami słońca są np. babil. Szamasz, gr. Helios (z /"końmi i słonecznym rydwanem), rz. Soi względnie późnorz. Soi invictus (,,słońce niezwyciężone"). Często, jak np. u Inków, w Egipcie i Japonii, kult słońca był ściśle związany z kultem władcy. Również inni bogowie, nie będący właściwymi bogami solarnymi, często pozostają bardzo bliscy słońca, tak jak np. Ozyrys czy Apollo.

(Reklama: gry )