Słońce - W Chinach słońce (w przeciwieństwie do /"księżyca) uchodziło za wyraz zasady jang (/' in i jang). Platon widział w słońcu widzialną reprezentację dobra. W chrześcijaństwie Chrystusa porównywano ze słońcem (np. jako słońce sprawiedliwości, w czasach wczesnochrześc. także wiązano go z późnorz. Soi invictus). Przeciwieństwo słońca - księżyc odpowiada u większości ludów przeciwieństwu męski - żeński, istnieją jednak liczne przykłady (np. w Azji Środk. lub w niem. obszarze językowym) przeciwnego podziału znaczeń (słońce jako zasada ciepła, karmiąca, macierzyńska). W alchemii słońce odpowiada /"złotu, które także nazywane jest ,,słońcem ziemi". Jednakże słońce może, w szczególności w gorącym krajach, pojawiać się także negatywnie jako zasada suszy i tym samym jako antyteza przynoszącego płodność deszczu (/" deszcz). Kilka kultur indiańskich zna także wyobrażenie czarnego słońca, tj. słońca, które w nocy opuszcza ten świat, aby świecić w innym; jest ono symbolem śmierci i nieszczęścia, i w przedstawieniach pojawia się np. na plecach boga śmierci lub w postaci /"jaguara. W alchemii czarne słońce jest symbolem materia prima. Również w nowoż. sztukach piast. i literaturze spotykamy niekiedy czarne słońce, najczęściej jako symbol lęku lub melancholii.

(Reklama: )