Czerń — jako barwa nie kolorowa symbolicznie pozostaje w analogicznym stosunku do /"bieli; podobnie jak ona, odpowiada absolutowi i dlatego może wyrażać zarówno pełnię życia, jak i jego totalny brak. Często pojawia się w aspekcie nie-zróżnicowania, otcManności, dla opisania ciemności, prachaosu, śmierci. Jako barwa żałobna— inaczej niż świetlista barwa bieli, która symbolizuje nadzieję — pozostaje bliska rezygnacji i bólowi. Jako barwa nocy partycypuje w symbolicznym zestawieniu „matka-płodność-tajemnica-śmieró", toteż często jest barwą bogiń płodności i bo-giń-matek oraz ich kapłanek; w tym kontekście jest symbolicznie spokrewniona niekiedy z barwą krwi, y czerwienią. W Chinach czerń jest barwą żeńskiej zasady in ( ^in i jang) i jest przeciwstawiana — inaczej niż u nas — nie bieli, lecz / żółci (niekiedy też /• czerwieni) jako uzupełniające ją przeciwieństwo. Jako barwę zła spotykamy czerń np, w czarnej magii. Na dworze hiszp. czerń była przez długi czas barwą powagi i godności. Z punktu widzenia psychoanalitycznego czarne zwierzęta i ludzie jako postaci występujące w snach często wyrażają zmysłowe dążenia podświadomości.

(Reklama: )